Perfect ouderschap (en waarom dat helemaal niet zo perfect is)
Als ouder wil je het goed doen.
Nee… eigenlijk wil je het liefst perfect doen.
Geduldig blijven.
Altijd de juiste woorden kiezen.
Gezond koken.
Niet te veel schermtijd.
Genoeg aandacht.
En ondertussen ook nog werken, het huishouden draaien en een beetje voor jezelf zorgen.
En ergens onderweg ontstaat er een stemmetje:
Doe ik het wel goed genoeg?
De druk om het “goed” te doen
We leven in een tijd waarin ouderschap overal zichtbaar is.
Op social media zie je gezinnen die het ogenschijnlijk moeiteloos doen.
Luister je naar adviezen, dan lijkt er voor alles een “juiste manier” te zijn.
En voor je het weet, leg je de lat steeds hoger.
Niet omdat het moet…
maar omdat je zo graag het beste wilt voor je kind.
Alleen zit daar ook een keerzijde aan. Want dat streven naar perfectie zorgt vaak voor druk, stress en twijfel.
En dat voel je.
Elke dag opnieuw.
Herkenbare momenten van “niet perfect zijn”
Misschien herken je dit:
Je reageert anders dan je wilde
Je kind luistert niet, en ineens hoor je jezelf boos worden.
Daarna komt de gedachte:
Dit wilde ik helemaal niet zo doen…
Je twijfelt aan alles
Had ik strenger moeten zijn?
Of juist zachter?
Doe ik het niet verkeerd?
Soms lijkt het alsof er voor elke keuze tien betere opties zijn.
Je vergelijkt jezelf met anderen
Andere ouders lijken het rustiger te doen.
Geduldiger. Leuker. Consequenter.
En jij denkt:
Waarom lukt mij dat niet zo?
Je hebt het gevoel dat het nooit genoeg is
Hoeveel je ook doet… er is altijd nog iets dat beter kan.
En dat maakt moe.
Heel moe.
De mythe van perfect ouderschap
Maar hier komt het eerlijke stuk:
Perfect ouderschap bestaat niet.
Sterker nog… het hoeft ook helemaal niet.
De lat die we onszelf opleggen is vaak onrealistisch hoog. Alsof je altijd beschikbaar moet zijn, nooit fouten mag maken en alles precies goed moet doen (Loes Waanders | Orthopedagoog MSc.).
Maar kinderen hebben geen perfecte ouder nodig.
Ze hebben een echte ouder nodig.
Wat kinderen wél nodig hebben
Kinderen leren niet van perfectie.
Ze leren van:
- hoe jij omgaat met fouten
- hoe jij jezelf herpakt
- hoe jij laat zien dat emoties er mogen zijn
Dus ja… die keer dat je uit je slof schiet?
Het belangrijkste is niet dat het gebeurde.
Maar wat je daarna doet.
Ga je het gesprek aan?
Kun je zeggen: “Sorry, dit had ik anders willen doen”?
Daar zit de echte kracht.
Goed genoeg is écht goed genoeg
Veel ouders denken dat ze tekortschieten.
Maar de realiteit?
De meeste ouders doen al ontzettend hun best.
En vaak is dat al precies wat nodig is.
“Goed genoeg ouderschap” blijkt niet alleen voldoende… maar juist gezond voor de ontwikkeling van een kind (gezondleven.be).
Omdat kinderen daarin leren:
- dat fouten maken mag
- dat niet alles perfect hoeft
- dat ze zichzelf mogen zijn
Van perfect naar echt
Misschien is dit wel de uitnodiging:
Om het niet perfect te willen doen.
Maar echt.
Echt aanwezig.
Echt menselijk.
Echt jezelf.
Met alles wat daarbij hoort.
Want juist daarin zit verbinding.
Tot slot
Je hoeft geen perfecte ouder te zijn om een goede ouder te zijn.
Sterker nog… juist in jouw imperfectie zit precies wat je kind nodig heeft.
Voel je dat je hierin vastloopt of veel druk ervaart? Je bent van harte welkom in mijn praktijk om hier samen naar te kijken.
Veel liefs,
Sylvia Nauta
